Mensen met kinderen zijn zot

We zijn allemaal zotten!

Waarom zou je in hemelsnaam kinderen willen? Ik heb mijn hoofd er al vaker over proberen te breken en het kraakt nog steeds. Er is namelijk geen enkele logische verklaring voor het (willen) hebben van kinderen.

Vroeger zal men gedacht hebben: veel kinderen staat gelijk aan veel hulp. Er zijn immers meer handen dan monden.

Daarna zal men wel gedacht hebben: die kinderen zorgen voor ons pensioen.

Ondertussen weten we wel beter. En niet alleen over die kinderarbeid, dat pensioen is immers ook niet meer wat het geweest is.

Wanneer ik aan mijn patiënten vraag of ze een briefje nodig hebben voor het werk, lachen ze vaak en zeggen ze dat ze al lang met pensioen zijn… Maar meneer, u bent “nog maar” 61, u moet nog minstens 6 jaar.

Maar dat terzijde. Is er nog een logische reden voor kinderen? Kan je dan niet beter een hond nemen? Die waken tenminste.

Gemoedsrust, wat is dat?

Sommigen zullen dan zeggen: een kind is iets van jezelf, een eigen creatie. Je eigen vlees en bloed. Totdat jouw “eigen vlees en bloed” ineens een piercing door jouw creatie wilt boren… Vanaf een bepaalde leeftijd heb je namelijk niets meer te zeggen, laat staan dat iets “van jou” is…

Het ontbreken van een logische verklaring voor het “willen hebben” van iets, maakt niet dat je zot bent. Het weten wat de gevolgen daarvan zijn, wel.
Ik heb het dan niet over het feit dat je kinderen je soms horendol kunnen maken. Laat staan het hele enerverende proces van we-gaan-proberen-voor-een-kindje.
Ook niet de veel gebruikte uitspraak dat je leven zogezegd stopt.

Ik heb het over het verdwijnen van je gemoedsrust.
Angst maakt, vanaf het moment dat je nog maar aan kinderen denkt, deel uit van je leven.

*Poef* Exit gemoedsrust!

Ongeluk zit in een klein hoekje…

Het lezen van de krant of het bekijken van een documentaire kan al kopzorgen bezorgen en/of de (on)nodige tranen. Bij alles stel je je eigen kind voor. Het maakt niet uit hoe zeldzaam of toevallig de gebeurtenis is. ALLES kan jouw kind overkomen. Je hoeft het trouwens zo gek nog niet te bedenken. Wanneer je je kind niet getroost krijgt, wanneer hij zo hard huilt dat hij er niet eens één woord uitkrijgt (als ze überhaupt al praten), dan schieten de ergste gedachten door je hoofd.

Een boze droom alleen al kan een nachtmerrie zijn voor een ouder. Maar er is nog zoveel meer. De lijst met boosdoeners is oneindig lang en soms is het je kind zelf die op die lijst staat (want hoe lomp kunnen die mini-mensjes wel niet zijn?).

Niet overal schuilt gevaar. Maar je ziet het wel overal. 

Als je denkt dat 1 kind je al zot maakt, dat het niet erger kan. Dan heb je het mis. 1 + 1 = 2.
Dit is natuurlijk geen verrassing. Iedereen weet dit. En toch wilde ik dolgraag een tweede kind. Met alle gevolgen van dien.

… Geluk zit in de rest

Mensen met kinderen zijn zot. Zot van hun kinderen.

Je zou er alles voor doen. Zotte dingen zoals verjaardagsfeestjes organiseren met nog 10 andere kinderen (!). €38 per persoon betalen voor één bezoekje aan de Efteling. Je living ombouwen tot een hindernissenparcours. Dagenlang hetzelfde boekje “lezen” en urenlang met de duplo spelen.

Ik weet niet waarom. En het is zeker niet zo voor iedereen. Maar ik wordt gelukkig van mijn kinderen (hoewel ik ze op sommige dagen echt achter het behang wil plakken!).

Ergens zorgt dat oerinstinct er gewoon voor dat kinderen je -ondanks alles- gelukkig maken.

°Rose ruimt de autootjes op, vindt een wiel niet maar ziet het net op tijd liggen voordat ze de mond van haar jongste telg wilde afzoeken.°

x Rose x

BewarenBewaren

BewarenBewaren

Reageer ook even, dat vinden we leuk!