Niets schattigers toch dan kinderen die dromen? Kinderen die te pas en te onpas melden dat ze later iets willen worden als ze groot zijn… Als ik groot ben dan… Die kinderlijke onschuld waarbij hun hele toekomst gelinkt wordt aan hun eigen lichaamslengte (GROOT zijn). Heerlijk toch! Op één of andere manier is het voor hun zo vanzelfsprekend dat ze iets zullen worden eens de vereiste lengte bereikt is. Er voor werken? Nah, dat moet niet. Gewoon groeien. Dat is voldoende. En weet je? Uiteindelijk is het dat soms ook. Als je ziet hoeveel ouders doen voor hun kinderen tegenwoordig. Er zijn kinderen waarbij alle dromen elke keer weer gerealiseerd…

Opvoeden als een supermommy  Ik herinner me nog de beginjaren van mijn Little One. Die fase die rond een maand of negen begint als ze ineens zichzelf kunnen voortbewegen, hoe creatief ook, en dat ze eindelijk aan de knopjes van je dvd-speler kunnen of iets van tafel kunnen grissen. En ik herinner me ook de frustraties dat het met zich mee bracht. Ik werd er echt gek van. Ik denk dat ik zeker honderd keer op een dag zei “dat mag niet” en vervolgens mijn Little One verplaatste naar veiligere zones in mijn huis. Maar het was pas toen ik bij mijn ouders op bezoek ging dat ik me echt begon te ergeren en er niet…